Revolución electoral en Sri Lanka tralas protestas

En 2022, Sri Lanka afundíase na peor crise económica da súa historia independente. A inflación disparada, a escaseza de alimentos e medicinas e os cortes de subministración eléctrica provocaron unha explosión social coñecida como o movemento “Aragalaya” (loita). Os manifestantes ocuparon a residencia presidencial en xullo dese ano, forzando a fuxida do presidente Gotabaya Rajapaksa. Aínda que o parlamento elixiu entón a Ranil Wickremesinghe para substituílo, a ferida aberta polo malestar popular non pechou. Este foi o preludio dunha revolución electoral que levou ao poder, por primeira vez, a unha coalición de esquerdas afastada das dinastías tradicionais.

Anura Kumara Dissanayake, líder da “Janatha Vimukthi Peramuna” (JVP) e da súa fronte electoral “Jathika Jana Balawegaya” (JJB ou NPP en inglés), obtivo o 42,3 % dos votos nas presidenciais do 21 de setembro de 2024. O seu partido, que nas eleccións de 2019 apenas alcanzara o 3 %, capitalizou o descontento cunha mensaxe anticorrupción e de renovación política. Pero o verdadeiro terremoto chegou nas eleccións parlamentarias do 14 de novembro seguinte, cando a NPP conquistou 159 dos 225 escanos, a maioría absoluta máis ampla desde 1978. Este resultado supuxo un xiro histórico: incluso no distrito de Jaffna, corazón da minoría tamil, a NPP gañou, desbancando os partidos tradicionais.

Unha vez no goberno, Dissanayake mantivo en gran medida o programa de axuste do FMI herdado da administración anterior. O Orzamento de 2026 apunta a un superávit primario do 2,5 % do PIB. Con todo, a inflación repuntou ao 5,5 % en maio debido ao encarecemento da enerxía, e os agricultores protestaron pola falta de prezos xustos para o arroz. A pesar destas tensións, a aprobación popular de Dissanayake rolda o 75,5 %, segundo o “Centre for Policy Alternatives”, o que reflicte un apoio social sostido.

O goberno puxo en marcha medidas simbólicas e estruturais: o programa “Clean Sri Lanka”, lanzado o 1 de xaneiro de 2025, busca disciplina fiscal e modernizar os servizos. Ademais, lanzou unha campaña anticorrupción e contra o narcotráfico que xa se saldou co arresto de fillos de antigos ministros. En xuño de 2026, Dissanayake presentou un discurso ante o parlamento no que cualificou a súa lexislación como “civilizadora” da nación. O FMI aprobou en xullo un desembolso de 695 millóns de dólares, sinalando a “notable” recuperación, pero advertiu dos riscos externos pola guerra en Oriente Medio.

En definitiva, o que Sri Lanka viviu entre 2022 e 2026 foi finalmente unha revolución pacífica nas urnas. O movemento cidadán do “Aragalaya” e a vitoria electoral da NPP transformaron o mapa político, pero o desafío de conciliar as promesas de xustiza social coa fiscalidade segue aberto. O novo goberno camiña entre a herdanza da crise e a esperanza dun cambio xenuíno, mentres a oposición critica a austeridade e as medidas de seguridade. A revolta está agora institucionalizada, e o seu éxito dependerá de se as reformas chegan á cidadanía.

Fontes:

Contidos relacionados

incendios 2010-2026
+ info
MC_2026_07_28_Texto Crise Alimentaria_WebX (c)_V
+ info
MC_2026_07_25_Texto Tajne Nauczanie_WebX (c)_V
+ info