Europa cede ante Washington só para recibir máis presión

US President Donald Trump (R) and European Commission President Ursula von der Leyen (L) speak to the press after agreeing on a trade deal between the two economies following their meeting, in Turnberry south west Scotland on July 27, 2025, on the third day of his visit to the country, since his second tenure as President began. US President Donald Trump said on July 27, 2025 that he had reached a trade agreement with European Union chief Ursula von der Leyen. "We have reached a deal. It's a good deal for everybody," Trump told reporters after talks with von der Leyen at his golf resort in Turnberry, Scotland. The EU chief also hailed it as a "good deal". (Photo by Brendan SMIALOWSKI / AFP)

A Administración de Donald Trump intensificou en 2026 unha estratexia de coerción sobre os seus aliados europeos que xa se describe abertamente como vasalaxe. Tras a súa intervención en América Latina, Washington trasladou o seu modelo de coerción ao continente europeo, onde a resistencia aínda se mantén fronte a unha ultradereita artificial que actúa como correa de transmisión. A vasalaxe ao imperio remóntase á posguerra, pero agora intensifícase de maneira explícita e multidimensional. O recente acordo entre EEUU e Dinamarca respecto a Groenlandia podería convertirse nun mal precedente.

A presión militar e económica materializouse en ameazas directas. En xaneiro de 2026, a Casa Branca anunciou un arancel do 10% a oito aliados da OTAN, que se elevaría ao 25% en xuño como represalia pola “actividade militar en Groenlandia”. Paralelamente, a retirada de 5.000 soldados estadounidenses de Alemaña e a ameaza de abandonar a OTAN se converteron en ferramentas de coerción para esixir un maior gasto en defensa.

O Reino Unido e Alemaña ilustran a rendición parcial e as súas consecuencias. Londres viu como Washington ameazaba con revisar o seu apoio á soberanía británica sobre as Illas Malvinas se non aumentaba o gasto militar. Alemaña aceptou unha militarización acelerada que beneficia directamente á industria armamentística estadounidense. O chanceler Friedrich Merz anunciou en xullo de 2026 un acordo para comprar mísiles de cruceiro “Tomahawk” e despregalos en territorio alemán, cun investimento previsto de case 3.400 millóns de euros. Esta operación coincide no tempo cunha venda separada de sistemas navais aprobada polo Departamento de Estado en abril de 2026, de ao redor de 100.000 millóns de dólares.

A dependencia estrutural reforza esta subordinación. En 2026, estímase que dous terzos (66%) das importacións europeas de gas natural licuado procederán de Estados Unidos, consolidando unha nova dependencia que substitúe a rusa. No ámbito tecnolóxico, tres “hyperscalers” estadounidenses (Amazon, Google, Microsoft) controlan máis do 70% do mercado europeo da nube, e a UE recoñece unha dependencia case absoluta en “chips” avanzados.

A inxerencia ideolóxica complétase co financiamento de “think tanks” e organizacións aliñadas co movemento “MAGA” en Europa, cun programa de subvencións de ata 4,9 millóns de dólares que busca exportar a súa axenda política. Esta combinación de presión militar, coerción económica e dependencia estrutural debuxa un panorama no que Europa, malia os seus intentos de autonomía, segue atrapada nunha relación asimétrica que se intensifica a medida que a potencia hexemónica perde capacidade de impoñer a súa vontade por outros medios.

Fronte a esta submisión das elites políticas, movementos sociais recuperan o discurso antiimperialista e antimilitarista. Por exemplo en abril de 2026, centos de manifestantes concentráronse en Madrid baixo o lema “OTAN non, bases fóra”, esixindo a saída das tropas estadounidenses e denunciando a “economía de guerra” que o imperialismo pretende instalar.

A vasalaxe non é nova, pero agora intensifícase de maneira explícita e sen disimulo. O que outrora se presentaba como unha alianza entre iguais revela hoxe a súa verdadeira natureza: unha relación extractiva na que Europa entrega soberanía, recursos e capacidade militar a cambio dunha protección que se volveu condicional, temporal e sempre revisable.

Fontes

Contidos relacionados

MC_2026_10_06_Imaxe cambio climático_WbX (c)
+ info
MC_2026_10_02_Imaxe Tlatelolco_WbX (c)
+ info
Untitled design(1)
+ info